Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Królewska (2 Krl 8)

Epilog dziejów Szunemitki

1
Elizeusz powiedział do kobiety, której syna wskrzesił: “Wstań, idź razem z
rodziną twoją, zamieszkaj na obczyźnie – tam gdzie będziesz mogła – ponieważ
Pan sprowadził głód. Idzie on już na kraj na okres siedmiu lat”.
2
Kobieta
wstała i spełniła to, co powiedział mąż Boży. Poszła ona razem z rodziną
swoją i żyła na obczyźnie w kraju Filistynów przez siedem lat.
3
Po upływie
siedmiu lat kobieta wróciła z kraju Filistynów i udała się do króla,
błagając o zwrot jej domu i jej pola.
4
Król zaś – w czasie rozmowy z
Gechazim, sługą męża Bożego – powiedział: “Opowiedz mi wszystkie wielkie
dzieła, których dokonał Elizeusz”.
5
Podczas gdy Gechazi opowiadał królowi,
jak [prorok] wskrzesił zmarłego, właśnie nadeszła kobieta, której syna
wskrzesił, i odwołała się do króla w sprawie domu i pola. Wtedy Gechazi
powiedział: “Panie mój, królu, oto kobieta i oto jej syn, którego wskrzesił
Elizeusz”.
6
Król wypytał kobietę, a ona mu opowiedziała. Wtedy król
przydzielił jej jednego dworzanina, nakazując: “Przywróć jej całą posiadłość
oraz wszystkie dochody z pola od dnia, odkąd opuściła kraj, aż do dzisiaj”.

Elizeusz i Chazael z Damaszku

7
Elizeusz przyszedł do Damaszku. Kiedy Ben-Hadad, król Aramu,
chorował, oznajmiono mu: “Mąż Boży przyszedł aż tutaj”.
8
Wtedy król
powiedział do Chazaela: “Weź dar ze sobą, idź na spotkanie męża Bożego i
przez niego wypytaj się Pana, czy wyzdrowieję z tej choroby”.

9
Poszedł więc Chazael na jego spotkanie, wziął dary ze sobą i wszelkie
kosztowności z Damaszku – obładowując czterdzieści wielbłądów. Przyszedł i
stanął przed nim, mówiąc: “Twój syn, Ben-Hadad, król Aramu, posłał mnie do
ciebie z pytaniem: “Czy wyzdrowieję z tej choroby?”"
10
Odpowiedział mu
Elizeusz: “Idź i powiedz mu: “Będziesz żył na pewno”. Lecz Pan objawił mi,
że na pewno on umrze”.
11
Następnie utkwił swój wzrok, wytężył go bardzo
mocno i zapłakał mąż Boży.
12
A Chazael zapytał: “Dlaczego pan mój płacze?”
Odpowiedział: “Ponieważ wiem, co złego uczynisz synom Izraela: ich warownie
zniszczysz ogniem, kwiat ich wojowników pozabijasz, ich drobne dzieci
roztrzaskasz, a ich brzemienne kobiety będziesz rozpruwał”.
13
Wtedy Chazael
zawołał: “Czymże jest twój sługa – ten [zdechły] pies – żeby miał wykonać to
straszne dzieło?” Elizeusz odpowiedział: “Pan objawił mi, że będziesz królem
Aramu”.

14
Oddalił się więc Chazael od Elizeusza i poszedł do swego pana, który
go zapytał: “Co tobie powiedział Elizeusz?” A on odrzekł: “Powiedział mi, że
na pewno będziesz żył”.
15
Następnego dnia Chazael wziął nakrycie, zamoczył
w wodzie i rozciągnął na jego twarzy, tak iż on umarł. Chazael zaś w jego
miejsce został królem.

Joram panuje w Judzie (848-841)

16
W piątym roku [panowania] Jorama, syna Achaba, króla izraelskiego,
Joram, syn Jozafata, został królem judzkim.
17
W chwili objęcia rządów miał
trzydzieści dwa lata i panował osiem lat w Jerozolimie.
18
Kroczył on drogą
królów izraelskich – podobnie jak czynił ród Achaba – ponieważ córka Achaba
była jego żoną. Czynił on to, co jest złe w oczach Pańskich.
19
Jednakże Pan
nie chciał zniszczyć Judy ze względu na swego sługę, Dawida – tak jak mu
obiecał, iż da mu przed sobą ród na zawsze.

20
Za jego czasów Edom wyrwał się spod władzy Judy i wybrał sobie króla.

21
Wtedy Joram ze wszystkimi rydwanami przeszedł do Sair. Kiedy powstał w
nocy [do natarcia], uderzyli na niego Edomici, którzy okrążyli jego oraz
dowódców rydwanów. Lud zaś uciekł do swoich namiotów.
22
Edom zatem wyrwał
się spod władzy Judy aż do dnia dzisiejszego. W tym samym czasie odpadła i
Libna.

23
A czyż pozostałe dzieje Jorama i wszystkie jego czyny nie są opisane
w Księdze Kronik Królów Judy?
24
I spoczął Joram ze swymi przodkami, i
pochowano go obok przodków w Mieście Dawidowym; syn zaś jego Ochozjasz
został w jego miejsce królem.

Ochozjasz panuje w Judzie (841)

25
W dwunastym roku [panowania] Jorama, syna Achaba, króla Izraela -
Ochozjasz, syn Jorama, został królem Judy.
26
W chwili objęcia władzy
Ochozjasz miał dwadzieścia dwa lata i królował jeden rok w Jerozolimie. Jego
matka miała na imię Atalia, wnuczka Omriego, króla izraelskiego.
27
Kroczył
on drogą rodu Achaba i czynił to, co jest złe w oczach Pańskich, jak ród
Achaba, ponieważ był spowinowacony z rodem Achaba.

28
Ochozjasz wyruszył z Joramem, synem Achaba, na wojnę przeciw
Chazaelowi, królowi Aramu, w Ramot w Gileadzie. Lecz Aramejczycy zranili
Jorama.
29
Zatem król Joram wycofał się do Jizreel, aby leczyć się z ran,
które mu zadali Aramejczycy w Ramot, kiedy walczył przeciw Chazaelowi,
królowi Aramu. Wtedy Ochozjasz, syn Jorama, król judzki, przyszedł odwiedzić
Jorama, syna Achaba, w Jizreel, ponieważ był chory.

Zostaw wpis