Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Kronik (2 Krn 30)

Zaproszenie na Paschę

1
Ezechiasz wysłał posłów do całego Izraela i Judy, a do Efraima i Manassesa
napisał także listy, żeby przybyli do świątyni Pańskiej w Jerozolimie, aby
odprawić Paschę ku czci Pana, Boga Izraela.
2
Król i jego naczelnicy, i całe
zgromadzenie w Jerozolimie postanowili obchodzić Paschę w drugim miesiącu,
3

ponieważ nie mogli obchodzić jej w owym czasie, gdyż kapłani jeszcze się nie
oczyścili w dostatecznej liczbie, a lud nie zebrał się w Jerozolimie.
4

Sprawę tę uznał za słuszną król i całe zgromadzenie.
5
Postanowili więc
ogłosić to w całym Izraelu od Beer-Szeby aż do Dan, żeby przybyli obchodzić
w Jerozolimie Paschę Pana, Boga Izraela; od dawna bowiem nie obchodzono jej
tak, jak było przepisane.
6
Rozeszli się więc gońcy z listami od króla i
jego przywódców po całej [ziemi] Izraela i Judy, zgodnie z królewskim
rozkazem ogłaszając: “Synowie Izraela, powróćcie do Pana, Boga Abrahama,
Izaaka i Izraela, aby i On powrócił łaskawie do tych, którzy ocaleli
uciekając z ręki królów asyryjskich.
7
Nie bądźcie podobni do waszych ojców
i braci, którzy wykroczyli przeciw Panu, Bogu ich ojców, za co wydał On ich
na zniszczenie, jak to sami widzicie.
8
A teraz nie czyńcie twardym waszego
karku jak wasi ojcowie, podajcie rękę Panu i pójdźcie do Jego przybytku,
który poświęcił na wieki. Służcie Bogu waszemu, Panu, a odwróci się od was
Jego płonący gniew.
9
Jeśli bowiem wrócicie do Pana, wasi bracia i synowie
doznają miłosierdzia u tych, którzy ich uprowadzili, i wrócą do tej ziemi,
bo łaskawy i miłosierny jest Pan, Bóg wasz, i nie odwróci od was oblicza,
byleście tylko wrócili do Niego”.
10
Gońcy przechodzili z miasta do miasta w
kraju Efraima i Manassesa aż do Zabulona, lecz wyśmiewano się i drwiono z
nich.
11
Jedynie niektórzy mężowie z pokolenia Asera, Manassesa i Zabulona
upokorzyli się i przyszli do Jerozolimy.
12
Przeciwnie zaś, w ludziach Judy
ręka Boża działała, dając im jedno serce do wypełnienia rozkazu króla i
naczelników według przepisów Pańskich.
13
I tak zebrał się w Jerozolimie
wielki tłum ludu, aby obchodzić w drugim miesiącu Święto Przaśników.
Zgromadzenie to było bardzo liczne.
14
Powstali wtedy i usunęli ołtarze,
które były w Jerozolimie. Wyrzucili wszystkie ołtarze kadzenia i wrzucili do
potoku Cedron.

Pascha i Przaśniki obchodzone wzorowo

15
Ofiarowali potem Paschę czternastego dnia miesiąca drugiego.
Zawstydzeni kapłani i lewici oczyszczali się i mogli wnosić całopalenia do
świątyni Pańskiej.
16
Stali też na swoich miejscach według swego urzędu i
według Prawa Mojżesza, męża Bożego. Kapłani wylewali krew, którą brali z rąk
lewitów.
17
Ponieważ wielu ze zgromadzenia jeszcze się nie oczyściło,
dlatego lewici sami składali w ofierze baranki paschalne za tych wszystkich,
którzy nie byli czyści, aby móc je poświęcić Panu.
18
Wielka bowiem część
narodu, zwłaszcza wielu z pokolenia Efraima, Manassesa, Issachara i Zabulona
nie oczyściła się, jedli bowiem baranka paschalnego niezgodnie z przepisami.
Modlił się wówczas za nich Ezechiasz tymi słowami: “Panie, w dobroci swej
racz przebaczyć
19
tym wszystkim, którzy szczerym sercem szukali Pana, Boga
swych ojców, choć nie odznaczali się czystością wymaganą do [spożywania]
rzeczy świętych”.
20
Wówczas Pan wysłuchał Ezechiasza i przebaczył ludowi.

21
Izraelici, którzy znaleźli się w Jerozolimie, obchodzili Święto
Przaśników przez siedem dni, wśród wielkiej radości, a kapłani i lewici
codziennie wysławiali Pana pieniami ze wszystkich swych sił.
22
Wtedy
Ezechiasz przemówił do serca wszystkich lewitów, którzy byli umiejętni w
sprawach Pańskich. W ten sposób w siedem dni ukończono uroczystość,
składając ofiary biesiadne i wysławiając Pana, Boga swych ojców.
23

Następnie całe zgromadzenie uchwaliło świętować jeszcze siedem dni i tak
spędzono jeszcze siedem dni i tak spędzono jeszcze siedem dni wśród radości.

24
Król bowiem judzki, Ezechiasz, ofiarował dla zgromadzenia tysiąc cielców
i siedem tysięcy owiec, a naczelnicy ofiarowali dla zgromadzenia tysiąc
młodych cielców i dziesięć tysięcy owiec. Kapłani zaś oczyścili się w
ogromnej liczbie.
25
Całe zgromadzenie Judy, kapłani i lewici oraz całe
zgromadzenie przybyłych z Izraela, dalej przychodnie, którzy nadeszli z
kraju, oraz ci, którzy przebywali w Judzie – pełni byli radości.
26
W
Jerozolimie zapanowała radość tak wielka, jakiej nie było w Jerozolimie od
czasów Salomona, syna Dawida, króla izraelskiego.
27
Na koniec powstali
kapłani, aby błogosławić lud. Ich głos został wysłuchany, a modlitwa ich
doszła do Jego świętego mieszkania – do nieba.

Zostaw wpis