Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Jana (J 6)

CHLEB ŻYWY

Cudowne rozmnożenie chleba

1
Potem Jezus udał się za Jezioro Galilejskie, czyli Tyberiadzkie.
2
Szedł
za Nim wielki tłum, bo widziano znaki, jakie czynił na tych, którzy
chorowali.
3
Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami.
4
A
zbliżało się święto żydowskie, Pascha.
5
Kiedy więc Jezus podniósł oczy i
ujrzał, że liczne tłumy schodzą do Niego, rzekł do Filipa: “Skąd kupimy
chleba, aby oni się posilili?”
6
A mówił to wystawiając go na próbę.
Wiedział bowiem, co miał czynić.
7
Odpowiedział Mu Filip: “Za dwieście
denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać”.
8

Jeden z uczniów Jego, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego:
9
“Jest
tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż
to jest dla tak wielu?”
10
Jezus zatem rzekł: “Każcie ludziom usiąść!” A w
miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich
dochodziła do pięciu tysięcy.
11
Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy
dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił z rybami, rozdając tyle,
ile kto chciał.
12
A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: “Zbierzcie
pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło”.
13
Zebrali więc, i ułomkami z pięciu
chlebów jęczmiennych, które zostały po spożywających, napełnili dwanaście
koszów.

14
A kiedy ci ludzie spostrzegli, jaki cud uczynił Jezus, mówili: “Ten
prawdziwie jest prorokiem, który miał przyjść na świat”.
15
Gdy więc Jezus
poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się
znów na górę.

Jezus chodzi po jeziorze

16
O zmierzchu uczniowie Jego zeszli nad jezioro
17
i wsiadłszy do łodzi
przeprawili się przez nie do Kafarnaum. Nastały już ciemności, a Jezus
jeszcze do nich nie przyszedł;
18
jezioro burzyło się od silnego wichru.
19

Gdy upłynęli około dwudziestu pięciu lub trzydziestu stadiów, ujrzeli Jezusa
kroczącego po jeziorze i zbliżającego się do łodzi. I przestraszyli się.
20

On zaś rzekł do nich: “To Ja jestem, nie bójcie się!”
21
Chcieli Go zabrać
do łodzi, ale łódź znalazła się natychmiast przy brzegu, do którego zdążali.

Mowa eucharystyczna

22
Nazajutrz lud, stojąc po drugiej stronie jeziora, spostrzegł, że poza
jedną łodzią nie było tam żadnej innej oraz że Jezus nie wsiadł do łodzi
razem ze swymi uczniami, lecz że Jego uczniowie odpłynęli sami.
23
Tymczasem
w pobliże tego miejsca, gdzie spożyto chleb po modlitwie dziękczynnej Pana,
przypłynęły do Tyberiady inne łodzie.
24
A kiedy ludzie z tłumu zauważyli,
że nie ma tam Jezusa, a także Jego uczniów, wsiedli do łodzi, przybyli do
Kafarnaum i tam szukali Jezusa.
25
Gdy zaś odnaleźli Go na przeciwległym
brzegu, rzekli do Niego: “Rabbi, kiedy tu przybyłeś?”

26
W odpowiedzi rzekł im Jezus: “Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam:
Szukacie Mnie nie dlatego, żeście widzieli znaki, ale dlatego, żeście jedli
chleb do sytości.
27
Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o
ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem
pieczęcią swą naznaczył Bóg Ojciec”.
28
Oni zaś rzekli do Niego: “Cóż mamy
czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boże?”
29
Jezus odpowiadając rzekł do nich:
“Na tym polega dzieło [zamierzone przez] Boga, abyście uwierzyli w Tego,
którego On posłał”.
30
Rzekli do Niego: “Jakiego więc dokonasz znaku, abyśmy
go widzieli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz?
31
Ojcowie nasi jedli mannę na
pustyni, jak napisano: Dał im do jedzenia chleb z nieba”.
32
Rzekł do nich
Jezus: “Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba,
ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba.
33
Albowiem chlebem
Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu”.
34
Rzekli więc
do Niego: “Panie, dawaj nam zawsze tego chleba!”
35
Odpowiedział im Jezus:
“Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we
Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie.
36
Powiedziałem wam jednak:
Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie.
37
Wszystko, co Mi daje Ojciec,
do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę,
38

ponieważ z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego,
który Mnie posłał.
39
Jest wolą Tego, który Mię posłał, abym ze wszystkiego,
co Mi dał, niczego nie stracił, ale żebym to wskrzesił w dniu ostatecznym.

40
To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w
Niego, miał życie wieczne. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”.

41
Ale Żydzi szemrali przeciwko Niemu, dlatego że powiedział: “Jam jest
chleb, który z nieba zstąpił”.
42
I mówili: “Czyż to nie jest Jezus, syn
Józefa, którego ojca i matkę my znamy? Jakżeż może On teraz mówić: “Z nieba
zstąpiłem”".
43
Jezus rzekł im w odpowiedzi: “Nie szemrajcie między sobą!
44

Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie
posłał; Ja zaś wskrzeszę go w dniu ostatecznym.
45
Napisane jest u Proroków:
Oni wszyscy będą uczniami Boga. Każdy, kto od Ojca usłyszał i nauczył się,
przyjdzie do Mnie.
46
Nie znaczy to, aby ktokolwiek widział Ojca; jedynie
Ten, który jest od Boga, widział Ojca.
47
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam:
Kto <we Mnie> wierzy, ma życie wieczne.

48
Jam jest chleb życia.
49
Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i
pomarli.
50
To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie
umrze.
51
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa
ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za
życie świata”.
52
Sprzeczali się więc między sobą Żydzi mówiąc: “Jak On może
nam dać [swoje] ciało do spożycia?”

53
Rzekł do nich Jezus: “Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie
będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego,
nie będziecie mieli życia w sobie.
54
Kto spożywa moje Ciało i pije moją
Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
55
Ciało moje
jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem.
56
Kto
spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim.
57
Jak Mnie
posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa,
będzie żył przeze Mnie.
58
To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest
on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten
chleb, będzie żył na wieki”.
59
To powiedział ucząc w synagodze w Kafarnaum.

60
A spośród Jego uczniów, którzy to usłyszeli, wielu mówiło: “Trudna
jest ta mowa. Któż jej może słuchać?”
61
Jezus jednak świadom tego, że
uczniowie Jego na to szemrali, rzekł do nich: “To was gorszy?
62
A gdy
ujrzycie Syna Człowieczego, jak będzie wstępował tam, gdzie był przedtem?
63

Duch daje życie; ciało na nic się nie przyda. Słowa, które Ja wam
powiedziałem, są duchem i są życiem.
64
Lecz pośród was są tacy, którzy nie
wierzą”. Jezus bowiem na początku wiedział, którzy to są , co nie wierzą, i
kto miał Go wydać.
65
Rzekł więc: “Oto dlaczego wam powiedziałem: Nikt nie
może przyjść do Mnie, jeżeli mu to nie zostało dane przez Ojca”.
66
Odtąd
wielu uczniów Jego się wycofało i już z Nim nie chodziło.
67
Rzekł więc
Jezus do Dwunastu: “Czyż i wy chcecie odejść?”
68
Odpowiedział Mu Szymon
Piotr: “Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego.
69
A myśmy
uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga”.
70
Na to rzekł do nich
Jezus: “Czyż nie wybrałem was dwunastu? A jeden z was jest diabłem”.
71

Mówił zaś o Judaszu, synu Szymona Iskarioty. Ten bowiem – jeden z Dwunastu -
miał Go wydać.

Zostaw wpis