Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Łukasza (Łk 6)

Łuskanie kłosów w szabat

1
W pewien szabat przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i
wykruszając je rękami, jedli.
2
Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: “Czemu
czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?”
3
Wtedy Jezus rzekł im w
odpowiedzi: “Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był głodny on
i jego ludzie?
4
Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam
jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać”.
5

I dodał: “Syn Człowieczy jest panem szabatu”.

Uzdrowienie w szabat

6
W inny szabat wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który
miał uschłą prawą rękę.
7
Uczeni zaś w Piśmie i faryzeusze śledzili Go, czy
w szabat uzdrawia, żeby znaleźć powód do oskarżenia Go.
8
On wszakże znał
ich myśli i rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: “Podnieś się i stań
na środku!” Podniósł się i stanął.
9
Wtedy Jezus rzekł do nich: “Pytam was:
Czy wolno w szabat dobrze czynić, czy wolno źle czynić; życie ocalić czy
zniszczyć?”
10
I spojrzawszy wkoło po wszystkich, rzekł do człowieka:
“Wyciągnij rękę!” Uczynił to i jego ręka stała się znów zdrowa.
11
Oni zaś
wpadli w szał i naradzali się między sobą, co by uczynić Jezusowi.

W TOKU PEŁNEJ DZIAŁALNOŚCI

Wybór Dwunastu

12
W tym czasie Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc
spędził na modlitwie do Boga.
13
Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i
wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwał apostołami:
14
Szymona,
którego nazwał Piotrem; i brata jego, Andrzeja; Jakuba i Jana; Filipa i
Bartłomieja;
15
Mateusza i Tomasza; Jakuba, syna Alfeusza, i Szymona z
przydomkiem Gorliwy;
16
Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał
się zdrajcą.

Napływ ludu

17
Zeszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie. Był tam duży
poczet Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i Jerozolimy oraz z
wybrzeża Tyru i Sydonu;
18
przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć
uzdrowienie ze swych chorób. Także i ci, których dręczyły duchy nieczyste,
doznawali uzdrowienia.
19
A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc
wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich.

Błogosławieństwa

20
A On podniósł oczy na swoich uczniów i mówił:
“Błogosławieni jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy królestwo
Boże.

21
Błogosławieni wy, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie
nasyceni.
Błogosławieni wy, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie.

22
Błogosławieni będziecie, gdy ludzie was znienawidzą, i gdy was
wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego podadzą w
pogardę wasze imię jako niecne:
23
cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo
wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili
prorokom.

Przekleństwa

24
Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą.

25
Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć
będziecie.
Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać
będziecie.

26
Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem
przodkowie ich czynili fałszywym prorokom.

Miłość nieprzyjaciół

27
Lecz powiadam wam, którzy słuchacie: Miłujcie waszych nieprzyjaciół;
dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą;
28
błogosławcie tym, którzy was
przeklinają, i módlcie się za tych, którzy was oczerniają.
29
Jeśli cię kto
uderzy w [jeden] policzek, nadstaw mu i drugi! Jeśli bierze ci płaszcz, nie
broń mu i szaty!
30
Daj każdemu, kto cię prosi, a nie dopominaj się zwrotu
od tego, który bierze twoje.

31
Jak chcecie, żeby ludzie wam czynili, podobnie wy im czyńcie!
32

Jeśli bowiem miłujecie tych tylko, którzy was miłują, jakaż za to dla was
wdzięczność? Przecież i grzesznicy miłość okazują tym, którzy ich miłują.

33
I jeśli dobrze czynicie tym tylko, którzy wam dobrze czynią, jaka za to
dla was wdzięczność? I grzesznicy to samo czynią.
34
Jeśli pożyczek
udzielacie tym, od których spodziewacie się zwrotu, jakaż za to dla was
wdzięczność? I grzesznicy grzesznikom pożyczają, żeby tyleż samo otrzymać.

35
Wy natomiast miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze i
pożyczajcie, niczego się za to nie spodziewając. A wasza nagroda będzie
wielka, i będziecie synami Najwyższego; ponieważ On jest dobry dla
niewdzięcznych i złych.
36
Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest
miłosierny.

Powściągliwość w sądzeniu

37
Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie
będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone.
38
Dawajcie, a
będzie wam dane; miarę dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i opływającą wsypią w
zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie”.

Dwóch niewidomych

39
Opowiedział im też przypowieść: “Czy może niewidomy prowadzić
niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj?
40
Uczeń nie przewyższa
nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego
nauczyciel.

Obłuda

41
Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku
nie dostrzegasz?
42
Jak możesz mówić swemu bratu: “Bracie, pozwól, że usunę
drzazgę, która jest w twoim oku”, gdy sam belki w swoim oku nie widzisz?
Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby
usunąć drzazgę z oka swego brata.

Drzewo i owoce

43
Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem
to, które wydaje dobry owoc.
44
Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo;
nie zrywa się fig z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron.
45

Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek
ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta.

Dobra lub zła budowa

46
Czemu to wzywacie Mnie: “Panie, Panie!”, a nie czynicie tego, co
mówię?
47
Pokażę wam, do kogo podobny jest każdy, kto przychodzi do Mnie,
słucha słów moich i wypełnia je.
48
Podobny jest do człowieka, który buduje
dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale. Gdy przyszła powódź,
potok wezbrany uderzył w ten dom, ale nie zdołał go naruszyć, ponieważ był
dobrze zbudowany.
49
Lecz ten, kto słucha, a nie wypełnia, podobny jest do
człowieka, który zbudował dom na ziemi bez fundamentu. [Gdy] potok uderzył w
niego, od razu runął, a upadek jego był wielki”.

Zostaw wpis