Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Ezechiela (Ez 46)

Szabat i nów księżyca

1
Tak mówi Pan Bóg: Brama dziedzińca wewnętrznego, zwrócona ku wschodowi,
winna być przez sześć dni tygodnia zamknięta, natomiast w dniu szabatu winna
być otwarta; także w czasie nowiu winna być otwarta.
2
Władca winien przyjść
od zewnątrz przez przedsionek bramy i zatrzymać się u skraju bramy.
Następnie kapłani winni złożyć jego całopalenie i ofiarę pojednania, on zaś
sam winien modlić się na progu bramy, a następnie wyjść; brama zaś winna być
zamknięta aż do wieczora.
3
Również i ludność kraju winna u przedsionka
bramy oddać pokłon Panu w dni szabatu i w czasie nowiu.
4
Ofiara zaś
całopalna, którą władca składa Panu, winna w dniu szabatu składać się z
sześciu baranków bez skazy i jednego barana bez skazy.
5
W dodatku ofiara
pokarmowa z jednej efy na barana i [jedna] ofiara na baranki w ilości
dowolnej oraz jeszcze hin oliwy na efę.
6
Na dzień nowiu ma to być jeden
młody cielec bez skazy, sześć baranków i jeden baran, mają być one bez
skazy.
7
I jedną efę na młodego cielca, i jedną efę na barana ma on złożyć
jako ofiarę z pokarmów, a na baranki w ilości dowolnej oraz jeden hin oliwy
na efę.

Przepisy dla władcy

8
A kiedy przychodzi władca, winien on wejść przez przedsionek bramy i
wyjść znowu tą samą drogą.
9
A kiedy ludność kraju podczas uroczystości
zjawia się przed Panem, to ten, który wszedł przez bramę północną, aby oddać
pokłon, winien wyjść przez bramę południową, a kto wszedł przez bramę
południową, winien znów wyjść przez bramę północną. Nikt nie powinien wracać
tą samą bramą, przez którą wszedł, lecz winien wyjść przeciwległą.
10
Władca
winien być pośrodku nich. Kiedy oni przychodzą, winien i on przyjść, a gdy
idą, winien i on iść.

11
A w czasie świąt i uroczystości obok ofiary z młodego cielca złoży on
ofiarę pokarmową z jednej efy i obok ofiary z barana – z jednej efy; obok
baranków zaś – według jego uznania, a do tego hin oliwy na efę.
12
A kiedy
władca chce złożyć dobrowolną ofiarę – czy to całopalenie, czy dobrowolną
ofiarę biesiadną Panu, to niech otworzą mu tę bramę, którą wychodzi się ku
wschodowi, i niech złoży swoje całopalenie i ofiarę biesiadną tak, jak to
czyni w szabat, a potem winien wyjść i niech zamkną bramę po jego odejściu.

13
Każdego dnia winien on złożyć Panu jednorocznego baranka bez skazy jako
całopalenie, winien go złożyć każdego rana.
14
A jako ofiarę pokarmową
winien każdego rana dodać jedną szóstą efy i jedną trzecią hinu oliwy, aby
pokropić najczystszą mąkę jako ofiarę z pokarmów dla Pana. Niech to będzie
ustawą wieczystą!
15
Tak winno się każdego rana składać owcę i ofiarę
pokarmową, i oliwę – jako ofiarę ustawiczną.

16
Tak mówi Pan Bóg: Jeżeli władca jednemu ze swych synów chce coś
podarować ze swego dziedzictwa, to winno to należeć do jego synów, ma być
ich własnością dziedziczną.
17
Kiedy zaś chce on podarować coś ze swego
dziedzictwa jednemu ze swych sług, to winno to należeć do niego aż do chwili
jego wyzwolenia, a potem ma wrócić do władcy, tylko dziedzictwo jego synów
ma do nich należeć.
18
Władcy nie wolno nic zabrać z dziedzictwa ludu,
odzierając go gwałtem z jego własności. Ze swojej własności może on dać
dziedzictwo swoim synom, tak jednak, aby nikt z mego ludu nie został
pozbawiony swej własności”.

Dalszy ciąg opisu świątyni

19
Następnie przeprowadził mnie przez wejście, znajdujące się po stronie
bramy, do świętych sal, przeznaczonych dla kapłanów, które znajdowały się po
stronie północnej. I oto tu było miejsce – w najbardziej do tyłu wysuniętym
rogu po stronie zachodniej.
20
I rzekł do mnie: “To jest miejsce, gdzie
kapłani będą gotować swoje ofiary zadośćuczynienia i przebłagalne, oraz będą
piec ofiary z pokarmów, aby nie musieli ich wynosić do zewnętrznego
dziedzińca uświęcając przez to lud”.
21
Następnie zaprowadził mnie do
dziedzińca zewnętrznego i kazał mi przejść koło czterech rogów dziedzińca. I
oto w każdym rogu dziedzińca były małe dziedzińce.
22
W czterech rogach
dziedzińca były małe dziedzińce, długie na czterdzieści łokci i szerokie na
trzydzieści łokci. Wszystkie cztery miały ten sam wymiar.
23
A dokoła tych
czterech biegł mur, a poniżej, tuż przy murze, były umieszczone paleniska.

24
Rzekł On do mnie: “To są miejsca na gotowanie, gdzie słudzy świątyni mają
gotować żertwy ludu”.

Zostaw wpis