Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Kapłańska (Kpł 7)

Ofiara zadośćuczynienia

1
Oto prawo odnoszące się do ofiary zadośćuczynienia: jest ona rzeczą bardzo
świętą.
2
Na tym samym miejscu, na którym będą zabijać ofiarę całopalną,
będą także zabijać ofiarę zadośćuczynienia. Krew jej wyleją dokoła ołtarza,

3
ale cały jej tłuszcz będzie złożony w ofierze: ogon, tłuszcz, który okrywa
wnętrzności,
4
obie nerki i tłuszcz, który jest na nich, który sięga aż do
lędźwi, a także płat tłuszczu na wątrobie – przy nerkach będzie oddzielony.

5
Kapłan zamieni to wszystko w dym na ołtarzu jako ofiarę spalaną dla Pana.
To jest ofiara zadośćuczynienia.
6
Każdy mężczyzna z [rodu] kapłanów będzie
z niej spożywał. Będzie spożywana w miejscu poświęconym, to jest rzecz
bardzo święta.

Część należna kapłanom z ofiar prywatnych

7
Ofiary przebłagalne i ofiary zadośćuczynienia podlegają temu samemu
prawu: będą one należały do tego kapłana, który dokonuje obrzędu
przebłagania.
8
Jeżeli zaś kapłan składa za kogoś ofiarę całopalną, to
otrzyma skórę zwierzęcia, które złożył w ofierze.
9
Także i każda ofiara
pokarmowa upieczona w piecu albo przyrządzona w kociołku lub na patelni
będzie należeć do tego kapłana, który ją złożył.
10
Ale każda ofiara
pokarmowa zaprawiona oliwą albo sucha będzie należeć do wszystkich synów
Aarona po równej części.

Ofiara biesiadna

11
Oto prawo odnoszące się do ofiary biesiadnej, która będzie składana
Panu:
12
Jeżeli kto składa ją jako ofiarę dziękczynną, to dołączy do tej
ofiary dziękczynnej także i placki przaśne rozczynione oliwą i przaśne
podpłomyki; z najczystszej mąki, zaprawionej oliwą, będą przyrządzone
placki.

13
Obok placków z ciasta kwaszonego będzie złożony jego dar poza ofiarą
dziękczynną biesiadną.
14
Z każdego rodzaju darów ofiarnych będzie odłączony
jeden jako dar szczególny dla Pana. Otrzyma go kapłan, który pokropi krwią
ofiary biesiadnej.
15
Mięso dziękczynnych ofiar biesiadnych musi być
zjedzone tego samego dnia – nie wolno zostawiać z niego nic aż do rana.
16

Jeżeli jednak ma to być ofiara wynikająca ze ślubu albo jako ofiara
dobrowolna, to [mięso żertwy] powinno się jeść tego samego dnia, ale resztę
z niego można zjeść następnego dnia.
17
Jeżeli jednak część z tego mięsa
pozostanie jeszcze na trzeci dzień, to będzie spalona w ogniu.
18
Jeżeli kto
zje coś z mięsa ofiary biesiadnej na trzeci dzień, to ta ofiara nie będzie
przyjęta, nie będzie ona policzona temu, który ją złożył, bo jest to rzecz
nieczysta, a ten, który ją spożyje, zaciągnie winę.
19
Także i mięso, które
się zetknęło z czymś nieczystym, nie może być jedzone. Powinno być spalone w
ogniu. Poza tym każdy, kto jest czysty, może jeść mięso.
20
Jeżeli jednak
kto, będąc w stanie nieczystości, będzie jadł mięso z ofiary biesiadnej,
która jest dla Pana, będzie wykluczony spośród swego ludu.
21
Jeżeli kto
dotknie jakiejś nieczystości ludzkiej albo nieczystego zwierzęcia, albo
jakiegoś nieczystego robactwa, i spożyje coś z mięsa ofiary biesiadnej
należącej do Pana, będzie wykluczony spośród swego ludu”.

Zakaz spożywania tłuszczu i krwi

22
Dalej Pan powiedział do Mojżesza:
23
“Powiedz Izraelitom: Nie wolno
wam jeść tłuszczu cielców, owiec i kóz!
24
Wolno się posługiwać dla różnych
celów tłuszczem zwierząt padłych lub rozszarpanych, ale nie wolno go jeść.

25
Każdy, kto je tłuszcz zwierząt składanych na ofiarę spalaną dla Pana,
będzie wykluczony spośród swego ludu.
26
Gdziekolwiek będziecie mieszkać,
nie wolno wam spożywać żadnej krwi: ani krwi ptaków, ani krwi bydląt.
27

Ktokolwiek spożywa jakąkolwiek krew, będzie wykluczony spośród swego ludu”.

Część z ofiar pojednania należna kapłanom

28
Dalej Pan powiedział do Mojżesza: “Powiedz Izraelitom:
29
Kto chce
złożyć Panu ofiarę biesiadną, przyniesie dar swój Panu, [wzięty] ze swej
ofiary biesiadnej.
30
Własnoręcznie przyniesie ofiary spalane dla Pana:
przyniesie tłuszcz z mostka i mostek, aby wykonać nim gest kołysania przed
Panem.
31
Potem na ołtarzu kapłan tłuszcz zamieni w dym, a mostek będzie dla
Aarona i jego synów.
32
Także i prawą łopatkę oddacie kapłanowi, jako część
kapłańską z ofiar biesiadnych.
33
Ten spośród synów Aarona, który składa w
ofierze krew i tłuszcz ofiar biesiadnych, otrzyma jako swoją część prawą
łopatkę.
34
Bo mostek kołysania i łopatkę podniesienia biorę od Izraelitów
z ich ofiar biesiadnych i daję je Aaronowi kapłanowi i jego synom, jako
należność wieczystą od Izraelitów”.

Zakończenie

35
To jest część z ofiar spalanych dla Pana, która należy się Aaronowi i
jego synom od dnia wprowadzenia ich w czynności kapłanów Pana.
36
W dniu,
kiedy ich Pan namaścił, rozkazał Izraelitom im to dawać. To jest ustawa
wieczysta dla ich pokoleń.
37
To jest prawo dotyczące ofiary całopalnej,
ofiary pokarmowej, ofiary przebłagalnej, ofiary zadośćuczynienia, ofiary
wprowadzenia w czynności kapłańskie i ofiary biesiadnej.
38
To rozkazał Pan
Mojżeszowi na górze Synaj w dniu, kiedy polecił Izraelitom składać dary dla
Pana na pustyni synajskiej.

Zostaw wpis