Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Liczb (Lb 9)

PASCHA I WYMARSZ

Czas Paschy

1
W pierwszym miesiącu drugiego roku po wyjściu z Egiptu mówił Pan do
Mojżesza na pustyni Synaj:
2
“W oznaczonym czasie winni Izraelici obchodzić
Paschę.
3
Będziecie ją obchodzić dnia czternastego tego miesiąca, o
zmierzchu. Macie ją obchodzić według odnoszących się do niej praw i
zwyczajów”.
4
Nakazał więc Mojżesz Izraelitom obchodzić Paschę.
5
Obchodzili
ją na pustyni Synaj dnia czternastego pierwszego miesiąca, o zmierzchu.
Izraelici wykonali dokładnie wszystko, co Pan nakazał Mojżeszowi.

Wypadki szczególne

6
Znaleźli się jednak mężowie, którzy z powodu [dotknięcia] zwłok
ludzkich zaciągnęli nieczystość i nie mogli w tym dniu obchodzić Paschy.
Mężowie ci stanęli w owym dni przed Mojżeszem i Aaronem
7
i rzekli do nich:
“Zaciągnęliśmy nieczystość z powodu [dotknięcia] zwłok ludzkich. Czemuż więc
mamy być wykluczeni ze złożenia daru ofiarnego dla Pana w oznaczonym czasie
razem ze wszystkimi Izraelitami?”
8
A Mojżesz im odpowiedział: “Zaczekajcie,
a ja posłucham, co Pan względem was rozporządzi”.
9
Pan w ten sposób
przemówił do Mojżesza:
10
“Tak mów do Izraelitów: Jeśli kto z was albo z
waszych potomków zaciągnie nieczystość przy zwłokach albo będzie w tym
czasie odbywał daleką podróż, winien [mimo to] obchodzić Paschę dla Pana.
11

[Ci wszyscy] winni ją obchodzić czternastego dnia o zmierzchu, w drugim
miesiącu; powinni wtedy spożywać chleb przaśny i gorzkie zioła.
12
Nie mogą
nic zostawić aż do rana ani też żadnej kości łamać; winni obchodzić Paschę
według ustalonego obrzędu.
13
Kto zaś jest czysty i nie jest w podróży, a
mimo to zaniedba świętowania Paschy, taki ma być wyłączony spośród swego
ludu, gdyż nie przyniósł Panu w oznaczonym czasie daru ofiarnego. Taki
człowiek poniesie odpowiedzialność za swój grzech.
14
Jeśli jakiś obcy
zatrzymał się pośród was i ma obchodzić Paschę dla Pana, winien ją obchodzić
według praw i zwyczajów odnoszących się do Paschy. Jedne i te same prawa
dotyczą obcych jak też i tubylców”.

Obłok jako znak obecności Pana

15
W dniu, kiedy ustawiono przybytek, okrył go wraz z Namiotem
Świadectwa obłok, i od wieczora aż do rana pozostawał nad przybytkiem na
kształt ognia.
16
I tak działo się zawsze: obłok okrywał go <w dzień>, a w
nocy – jakby blask ognia.
17
Kiedy obłok podnosił się nad przybytkiem,
Izraelici zwijali obóz, a w miejscu, gdzie się zatrzymał, rozbijali go
znowu.
18
Na rozkaz Pana Izraelici zwijali obóz i znowu na rozkaz Pana
rozbijali go z powrotem; jak długo obłok spoczywał na przybytku, pozostawali
w tym samym miejscu.
19
Nawet wtedy, gdy obłok przez długi czas rozciągał
się nad przybytkiem, Izraelici, posłuszni rozkazowi Pana, nie zwijali obozu.

20
Lecz zdarzało się również tak, że obłok krótki czas pozostawał nad
przybytkiem; wtedy również rozbijali obóz na rozkaz Pana i na tenże rozkaz
go zwijali.
21
Zdarzało się i tak, że obłok pozostawał tylko od wieczora do
rana, a nad ranem się podnosił; wtedy oni zwijali obóz. Niekiedy pozostawał
przez dzień i noc; skoro tylko się podniósł, natychmiast zwijali obóz.
22

Jeśli pozostawał dwa dni, miesiąc czy dłużej – gdy obłok rozciągał się nad
przybytkiem i okrywał go, pozostawali Izraelici w miejscu i nie zwijali
obozu; skoro tylko się podniósł, zwijali obóz.
23
Na rozkaz Pana rozbijali
obóz i na rozkaz Pana go zwijali. Przestrzegali nakazów Pana, danych przez
Mojżesza.

Zostaw wpis