Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Rodzaju (Rdz 3)

Upadek pierwszych ludzi

1
A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta lądowe, które Pan
Bóg stworzył. On to rzekł do niewiasty: “Czy rzeczywiście Bóg powiedział:
Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu?”
2
Niewiasta
odpowiedziała wężowi: “Owoce z drzew tego ogrodu jeść możemy,
3
tylko o
owocach z drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie wolno wam
jeść z niego, a nawet go dotykać, abyście nie pomarli”.
4
Wtedy rzekł wąż do
niewiasty: “Na pewno nie umrzecie!
5
Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z
tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i
zło”.

6
Wtedy niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia,
że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia
wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który
był z nią: a on zjadł.
7
A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że
są nadzy; spletli więc gałązki figowe i zrobili sobie przepaski.

8
Gdy zaś mężczyzna i jego żona usłyszeli kroki Pana Boga
przechadzającego się po ogrodzie, w porze kiedy był powiew wiatru, skryli
się przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu.
9
Pan Bóg zawołał na mężczyznę i
zapytał go: “Gdzie jesteś?”
10
On odpowiedział: “Usłyszałem Twój głos w
ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się”.
11
Rzekł Bóg:
“Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci
zakazałem jeść?”
12
Mężczyzna odpowiedział: “Niewiasta, którą postawiłeś
przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem”.
13
Wtedy Pan Bóg rzekł do
niewiasty: “Dlaczego to uczyniłaś?” Niewiasta odpowiedziała: “Wąż mnie
zwiódł i zjadłam”.
14
Wtedy Pan Bóg rzekł do węża:

“Ponieważ to uczyniłeś,
bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i polnych;
na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni
twego istnienia.

15
Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i niewiastę,
pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej:
ono zmiażdży ci głowę,
a ty zmiażdżysz mu piętę”.

16
Do niewiasty powiedział: “Obarczę cię niezmiernie wielkim trudem twej
brzemienności, w bólu będziesz rodziła dzieci, ku twemu mężowi będziesz
kierowała swe pragnienia, on zaś będzie panował nad tobą”.

17
Do mężczyzny zaś [Bóg] rzekł: “Ponieważ posłuchałeś swej żony i
zjadłeś z drzewa, co do którego dałem ci rozkaz w słowach: Nie będziesz z
niego jeść –
przeklęta niech będzie ziemia z twego powodu:
w trudzie będziesz zdobywał od niej pożywienie dla siebie
po wszystkie dni twego życia.

18
Cierń i oset będzie ci ona rodziła,
a przecież pokarmem twym są płody roli.

19
W pocie więc oblicza twego
będziesz musiał zdobywać pożywienie,
póki nie wrócisz do ziemi,
z której zostałeś wzięty;
bo prochem jesteś
i w proch się obrócisz!”

20
Mężczyzna dał swej żonie imię Ewa, bo ona stała się matką wszystkich
żyjących.

21
Pan Bóg sporządził dla mężczyzny i dla jego żony odzienie ze skór i
przyodział ich.
22
Po czym Pan Bóg rzekł: “Oto człowiek stał się taki jak
My: zna dobro i zło; niechaj teraz nie wyciągnie przypadkiem ręki, aby
zerwać owoc także z drzewa życia, zjeść go i żyć na wieki”.
23
Dlatego Pan
Bóg wydalił go z ogrodu Eden, aby uprawiał tę ziemię, z której został
wzięty.
24
Wygnawszy zaś człowieka, Bóg postawił przed ogrodem Eden cherubów
i połyskujące ostrze miecza, aby strzec drogi do drzewa życia.

Zostaw wpis