Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

List do Hebrajczyków (Hbr 10)

Zniesienie ofiary Starego Przymierza

1
Prawo bowiem, posiadając tylko cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz
rzeczy, przez te same ofiary, corocznie ciągle składane, nie może nigdy
udoskonalić tych, którzy się zbliżają.
2
Czyż bowiem nie przestano by ich
składać, gdyby składający je raz na zawsze oczyszczeni nie mieli już żadnej
świadomości grzechów?
3
Ale przez nie każdego roku [odbywa się]
przypomnienie grzechów.
4
Niemożliwe jest bowiem, aby krew cielców i kozłów
usuwała grzechy.

5
Przeto przychodząc na świat, mówi:
Ofiary ani daru nie chciałeś,
aleś Mi utworzył ciało;

6
całopalenia i ofiary za grzech
nie podobały się Tobie.

7
Wtedy rzekłem: Oto idę –
w zwoju księgi napisano o Mnie –
abym spełniał wolę Twoją, Boże.

8
Wyżej powiedział: ofiar, darów, całopaleń i ofiar za grzech nie chciałeś i
nie podobały się Tobie, choć składa się je na podstawie Prawa.
9
Następnie
powiedział: Oto idę, abym spełniał wolę Twoją. Usuwa jedną [ofiarę], aby
ustanowić inną.
10
Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała
Jezusa Chrystusa raz na zawsze.
11
Wprawdzie każdy kapłan staje codziennie
do wykonywania swej służby, wiele razy te same składając ofiary, które żadną
miarą nie mogą zgładzić grzechów.
12
Ten przeciwnie, złożywszy raz na zawsze
jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po prawicy Boga,
13
oczekując tylko, aż
nieprzyjaciele Jego staną się podnóżkiem nóg Jego.
14
Jedną bowiem ofiarą
udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęcani.
15
Daje nam zaś świadectwo
Duch Święty, skoro powiedział:

16
Takie jest przymierze, które zawrę z nimi
w owych dniach, mówi Pan:
dając prawa moje w ich serca,
także w umyśle ich wypiszę je.

17
A grzechów ich oraz ich nieprawości
więcej już wspominać nie będę.

18
Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam już więcej nie zachodzi potrzeba
ofiary za grzechy.

WNIOSKI MORALNE Z DOTYCHCZASOWYCH ROZWAŻAŃ

Wierność nowemu objawieniu

19
Mamy więc, bracia, pewność, iż wejdziemy do Miejsca Świętego przez
krew Jezusa.
20
On nam zapoczątkował drogę nową i żywą, przez zasłonę, to
jest przez ciało swoje.
21
Mając zaś kapłana wielkiego, który jest nad domem
Bożym,
22
przystąpmy z sercem prawym, z wiarą pełną, oczyszczeni na duszy
od wszelkiego zła świadomego i obmyci na ciele wodą czystą.
23
Trzymajmy
się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo godny jest zaufania Ten,
który dał obietnicę.
24
Troszczmy się o siebie wzajemnie, by się zachęcać do
miłości i do dobrych uczynków.
25
Nie opuszczajmy naszych wspólnych zebrań,
jak się to stało zwyczajem niektórych, ale zachęcajmy się nawzajem, i to tym
bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się dzień.
26
Jeśli bowiem
dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu pełnego poznania prawdy, to już nie ma
dla nas ofiary przebłagalnej za grzechy,
27
ale jedynie jakieś przerażające
oczekiwanie sądu i żar ognia, który ma trawić przeciwników.
28
Kto
przekracza Prawo Mojżeszowe, ponosi śmierć bez miłosierdzia na podstawie
[zeznania] dwóch albo trzech świadków.
29
Pomyślcie, o ileż surowszej kary
stanie się winien ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew
Przymierza, przez którą został uświęcony, i obelżywie zachował się wobec
Ducha łaski.
30
Znamy przecież Tego, który powiedział: Do Mnie [należy]
pomsta i Ja odpłacę. I znowu: Sam Pan będzie sądził lud swój.
31
Straszną
jest rzeczą wpaść w ręce Boga żyjącego.
32
Przypomnijcie sobie dawniejsze
dni, kiedyście to po oświeceniu wytrzymali wielką nawałę cierpień,
33
już to
będąc wystawieni publicznie na szyderstwa i prześladowania, już to stawszy
się uczestnikami tych, którzy takie udręki znosili.
34
Albowiem
współcierpieliście z uwięzionymi, z radością przyjęliście rabunek waszego
mienia, wiedząc, że sami posiadacie majętność lepszą i trwającą.
35
Nie
pozbywajcie się więc nadziei waszej, która ma wielką zapłatę.
36

Potrzebujecie bowiem wytrwałości, abyście spełniając wolę Bożą, dostąpili
obietnicy.

37
Jeszcze bowiem za krótką, za bardzo krótką chwilę
przyjdzie Ten, który ma nadejść, i nie spóźni się.

38
A mój sprawiedliwy z wiary żyć będzie,
jeśli się cofnie, nie upodoba sobie dusza moja w nim.

39
My zaś nie należymy do odstępców, którzy idą na zatracenie, ale do
wiernych, którzy zbawiają swą duszę.

Zostaw wpis